ผลไม้ บทละคร ลำดับที่ ๑

 

หลังจากนั้นฉันก็ยังสงสัยที่เธอบอกว่าเธอไม่เห็นฉันอีกแล้ว ทั้งๆที่เธอยังลืมตาและยังคงเห็นสิ่งอื่นเป็นปกติ

แต่เธอไม่สามารถเห็นฉันได้

ฉันไม่ใช่ผี! เพราะฉันก็ยังคุยกับเพื่อน(ที่ยังไม่ตาย) และเพื่อนๆก็บอกฉันว่าฉันก็ปกติดี หมูสามชั้นสองสามชิ้นที่คีบรวบใส่เข้าปาก กลืนลงไปก็ยังเห็นว่ามันลงไป ลูกกระเดือกอันเล็กตื้นก็ยังขยับขย่มอยู่ในลำคอดันมันลงไป

แสดงว่าฉันยังกินดีอยู่ดีนี่นา

 

เธอ : ฉันไม่เห็นเธอนะ

เธอ : ฉันไม่เห็นเธอจริงๆ

ฉัน : จริงๆหรอ?

เธอ : ใช่

อยู่ดีๆเธอก็ฮวบกลายไปเป็นงูเลื้อยเข้าไปในพงหญ้า

ฉัน : ทำไมอยู่ดีๆเธอกลายไปเป็นงู ฮะเนี่ย

เธอ : เธออายในสิ่งที่เธอเป็นมั๊ยหล่ะ ฉันยังอายที่ฉันทำให้เธอกลายมาเป็นมนุษย์ผู้อยากรู้อยากเห็นเล๊ย

ฉัน : ฉันไม่ได้เลือกที่จะเชื่อเธอตอนนั้นหรอกนะ

เธอ : ตอนนี้ฉันเห็นเธอแล้วนะ

ฉัน : แต่ก็ไม่ได้อยากเห็นเธอเป็นงูหนิ

เธอ : ไปหาคู่มาใหม่ซะ ไม่งั้นฉันจะไปหาคู่มาให้เธอ และฉันจะสร้างประวัติศาสตร์ซ้ำรอย

ฉัน : ยุคนั้นกับยุคนี้ไม่เหมือนกันแล้วนะ ตอนนี้คนรู้ดีรู้ชั่ว กันไปหมดแล้ว เรื่องเปลือยเรื่องโกหก ก็มีเป็นเรื่องปกติ ศีลธรรมเป็นเรื่องตลกของเด็กเล็กๆไปแล้ว  ล่าสุด ชั้นก็ลองเข้าไปเจอในเว็บหนึ่งเป็นเว็บดีไซเน่อ เป็นรูปผู้หญิงถ่ายภาพนู๊ดวาบหวิว โชว์อก โชว์หัวนม โชว์หญ้าดำ คู่กับเก้าอี้ โต๊ะ ทุกอย่างมันเป็นศิลปะ และทุกอย่างกลายเป็นว่ามันไร้ขอบเขต มันทั้งงาม และล่อแหลมภายในตัวมัน  แล้วก็น่าตลกที่สมัยก่อนที่เราสองคนยังโป๊วิ่งไปวิ่งมาในสวน  ฉันล่ะมองตัวเองในภาพยนตร์ที่ถูกสร้างแล้วก็ขำตัวเองที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย และก็นึกขำศิลปินนักวาดรูปที่ติดนิสัยแก้ผ้าเดินไปเดินมาในสตูดิโอตัวเอง ขนาดใครมาเยี่ยมมาหาก็ยังคงเปลือยอยู่นั่น

เธอ : ฉันกำหนดชะตาโลกมนุษย์เสียใหม่ ฉันเป็นงูแล้ว เธอสงสัยมั๊ยล่ะ ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป

ฉัน : จะกำหนดอะไรอีกเล่า นอกจากความดีความชั่ว หรือว่าจะให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมที่ทุกคนไม่รู้จักดีรู้จักชั่ว ฮะ

เธอ : อันนั้นธรรมดาไป เธอเคยอ่านหนังสือเล่มเก่าๆตามร้านหนังสือเก่าหนิ รู้มั๊ยว่าอะไรสำคัญที่สุดของหนังสือเก่าๆครึๆพวกนั้น

ฉัน : มันก็…ดีกว่าเล่มใหม่ๆสมัยนี้น่ะ สมัยนี้เหมือนไม่รู้จะเขียนอะไรกัน เอาแต่ขุดคุ้ยหาของใหม่ หรือไม่ก็ไร้สาระสิ้นดีอย่างพวกถ่ายแฟชั่น หรือพวกบ้าเครื่องสำอางค์ โดยเฉพาะที่มันโฆษณากันใหญ่โต

เธอ : แล้วเธออ่านหนังสือเล่มใหม่ๆจากไหนบ้างล่ะ

ฉัน : ก็ตามห้างนั่นแหละ

 

อยู่ดีๆเธอก็กลายร่างเป็นคนอีกรอบ

เธอ : ฉันไม่เห็นเธออีกแล้ว

ฉัน : โอ้ แต่เธอสวยสดงดงาม และงามกว่านางเอกเอวีคนไหนๆที่ฉันเคยเห็น หรือแม้กระทั่งนางแบบดารานู้ด

เธอ : เธอหื่นอยู่รึเปล่าเนี่ย

ฉัน : ไม่ๆๆ ฉันชอบความงาม เอาเถอะ เรื่องอารมณ์ทางเพศ ฉันมีวิธีระบายมันออกมาโดยไม่ต้องอาศัยร่างของเธอที่ปรากฏอยู่ตอนนี้หรอก

เธอ : ถึงฉันไม่เห็นเธอ แต่ก็รู้ว่าของของเธอคงตุงโต

ฉัน : งั้นเธอก็กลับไปเป็นงูเถอะ มาคุยกันแบบเห็นต่อหน้าต่อตาดีกว่า จะเปลี่ยนโลกมิใช่เรอะ

 

พลันแวบหลังอยู่ดีดี มีชายหื่นหน้าดำหน้าเกลียดเข้ามาจับเธอโดยหวังจะปลุกปล้ำข่มขืนต่อหน้า

เธอ : ช่วยด้วยซิเธอ มีคนระยำหน้าดำ ถ้าตอนนี้เธอเห็น เธอจะทำหน้ายังไงเนี่ย

ฉัน : ฉันเห็นสิ เธอก็รีบๆกลายร่างเป็นงูสิ

เธอ : ไม่ได้ ห้ามมีบุคคลที่สามเข้ามาเกี่ยวซิ

ชายดำ : ฉันคือซาตาน

เธอ : กรี๊ด!

ชายดำ : แล้วเธอจะเลือกรู้จักดีหรือชั่วมั๊ยล่ะ

เธอ : ฉันไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้นแหละ ตอนนี้แกทำอะไรฉันอยู่ น่าเกลียดมาก ไอ้สารเลว

ชายดำ : ถึงเธอรู้ หรือไม่รู้ ฉันก็สามารถสาบแช่งได้ แต่เธอก็ยังโดนฉันทำอยู่นั่นแหละ ส่วนคู่รักของเธอก็เห็นเธอถูกฉันทำแบบนี้นี่แหละ  ส่วนเธอก็ไม่มีทางเห็นคู่รักเธอได้

ฉัน : ไอ้สารเลว แกปล่อยเธอเดี๋ยวนี้

ชายดำ : หรือจะให้ฉันสาบแช่งให้เธอสองคนไม่รู้ดีไม่รู้ชั่วดีล่ะ

 

นางเริ่มทนไม่ไหวเลยกลายร่างเป็นงู แม้ว่าจะห้ามมีบุคคลที่สามมาเกี่ยวข้อง และบัดนี้ทั้งสามก็เห็นกันกระจ่าง

เธอ : (ร่ายคำสาป) น้ำจงท่วม

ชายดำ : อ้าว จะรีบล้างโลกเลยรึ

ฉัน : อะไรกันนี่เธอ

เธอ : รีบๆตายกันซะ จะเลือกสวรรค์หรือนรกดีล่ะ  เจ้าซาตาน เจ้าก็จะขึ้นสวรรค์ได้นะ ตามพระคัมภีร์เท่าที่ข้าจำได้นะ มีบอกว่า ท่านผู้ใดที่ตัดอวัยวะส่วนที่ทำบาป เพื่อเข้าสวรรค์ ยังดีกว่าเข้านรกอย่างสมบูรณ์

ชายดำ : จะพิกลพิการไปทำซากอะไร แล้วจะเอาอะไรไปรับใช้พระเจ้าของเจ้าล่ะ

เธอ : ดวงใจอันบริสุทธิ์ไง เจ้าคงไม่เข้าใจถึงฤทธานุภาพสินะ

ฉัน : ข้าก็มีดวงใจอันบริสุทธิ์ แต่ข้าใช้อวัยวะเพศทำบาปแค่เรื่องเดียว ก็ไม่อยากจะตัดแล้ว

ชายดำ : จะเอาไปใช้ในสวรรค์รึไงล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

ฉัน : ไม่รู้สิ แต่ก็ต้องมีไว้ ไม่รู้บนสวรรค์ จะรู้ดีรู้ชั่วรึเปล่า เฮ้อ กังวลใจจริงๆ

เธอ : ไม่เห็นจะต้องไปกลัว เธอมีดวงใจอันบริสุทธิ์ก็พอแล้วล่ะ เรื่องกามารมณ์น่ะปล่อยมันไปเถอะ แล้วจะพบสันติสุขเลยล่ะนะ

ฉัน : แล้วฉันจะได้ดูศิลปะอิโรติคที่มันงามๆ อาร์ตๆ เข้าใจมั๊ยล่ะเนี่ย คือศิลปะอิโรติคเนี่ยมันงามและมีค่ามากเลยนะ หากมองข้ามเรื่องของเนื้อหนัง แต่มองถึงองค์ประกอบ ซึ่งเอาเข้าจริงๆ อวัยวะเพศของฉันมันก็มีผลต่อการรับรู้งานอย่างนี้ด้วยนะ มันกระดิกเล็กน้อย แต่ไม่ได้หวังผลด้านลบนี่หน่า

ชายดำ : ศิลปะอะไรกัน อิโรติค…ศิลปะอิโรติคเรอะ ไร้สาระสิ้นดี เอาศิลปะมาอ้างโยง ทั้งๆที่หลังจากนั้นแกเองก็เกิดอารมณ์ทางเพศที่รุนแรง

ฉัน : นั่นมันแยกจากศิลปะอิโรติค  อารมณ์ส่วนอารมณ์เหอะ

ชายดำ : มันคือการรวมและผสมของความทรงจำ ประมวลผลมาทำให้มีความอยากอยู่ในจิตใต้สำนึก

เธอ : เอาเป็นว่า ไม่ต้องไปกลัวหรอก เมื่อเข้าสู่สวรรค์ก็จะมีภาวะอีกภาวะหนึ่ง อาจไม่ต้องการทางเพศเลยก็ได้

ฉัน : แล้วถ้าฉันตัดของฉันคนเดียวในโลก แล้วเธอล่ะ ก็กลายเป็นงูไปแล้ว เธอจะสาบแช่งอะไรนอกจากการไม่รู้จักดีรู้จักชั่ว

เธอ : งั้นไม่ต้องกังวลอะไร เธอก็ไปตัดของเจ้าซาตานนั่นด้วยสิ

ชายดำ : นึกหรอว่าข้าจะยอม

 

งู (เธอ) หายตัวแวบหายไป

ฉัน และชายดำ อยู่กันสองคน เงียบกริบ มองกันด้วยความเกลียดชัง รู้สึกโสโครกเป็นที่สุด

และเป็นเวลานานมาก

ต่อมาชายดำ ก็ล็อกคอของฉัน เพื่อจะฆ่าฉัน และพอฆ่าฉันได้แล้วก็เอาไปทิ้งในแม่น้ำ

 

งู (เธอ) ปรากฏมา

เธอ : แล้วเค้าหายไปไหน

ชายดำ : ไปหาแอปเปิ้ลกิน

เธอ : โกหก!

ชายดำ : ฮ่าๆๆๆๆ คำสาปเดิมสิ้นสุดแล้ว

โลกกลับสู่สภาพไม่รู้จักดีไม่รู้จักชั่ว 

ส่วนเธอซึ่งเป็นงู กลายมาเป็นหญิงงาม

แล้วชายดำก็จับเธอร่วมเพศเป็นเวลาร่วมล้านปีแสง

 

เธอไม่เห็นฉันอีกแล้ว.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s