จรรโลงอนันต์ ในบันทึกสายน้ำ (๕)

เขาช่องกระจกฉายภาพกระจกหมู่มหาเมฆา
เพียงผลึกผลแห่งจักรวาลสามัญสัมพันธ์สิ่งสมมติ
จิตวิญญาณยากนักที่จะอยู่เหนือขุนเขา
บัดนี้กายาฉัน บิดา และดวงใจเดินขึ้นบันไดที่ทอดขึ้นสู่สิ่งสมมติ
พกกล้วยน้ำว้า เป็นสินบนลิงดึกดำบรรพ์ผู้หิวโหย
แลกกับความหิวโหยทางจิตวิญญาณของมนุษย์บนดิน
ถึงยอดแล้ว…วัดเขาช่องกระจก
ลมเป็นเครื่องมือของสิ่งสมมติแห่งจักรวาลที่มองไม่เห็นในขณะนี้
เพื่อเป็นทั้งดนตรี และสัมผัสในกระจกที่ส่องฟ้าและมหาสมุทร
ข้าพเจ้าแลเห็นสะพานปลาและเครื่องบินบังคับ
ลิงแย่งขวดน้ำในมือฉัน และวิ่งไล่กัน
มนุษย์ผู้ฉกฉวยสิ่งสมมติในสิ่งสมมติ
ผู้สร้างภาษาเพื่อขัดขวางความสัมพันธ์ที่มนุษย์รับรู้จากภายใน
กระจกจึงเป็นเสมือนภาษาที่เรามิอาจรู้ถึงความลี้ลับ
ที่สร้างความสับสนให้กับจักรวาลสามัญ

กลับสู่อ่าวมะนาวอีกหนในวันคล้ายวันเกิดของฉัน
คลื่นสงบกว่าที่คาดหมาย
เพียงเท่านี้คือความจำกัดความที่ดีที่สุด

ริมทะเลยามราตรีที่มีจันทราอันเป็นเอกบนฟากฟ้า
คลื่นสีเทาพัดสู่ฝั่ง ลมหนาวในพฤศจิกายนเริ่มต้นเฉพาะค่ำคืนนี้
สะพานปลา และถนนคนเดินที่คึกคักผู้คน
โคมลอย และกระทง
พระผู้เป็นเจ้าแห่งวารีมิสามารถรับรู้ความหมาย
พระจันทร์ไม่เคยยิ้ม และไม่เคยมอบรสพระจันทร์
เสียงเซ็งแซ่ของประทัด
ขัดจังหวะท่วงทำนองในบทบรรเลงอันเงียบเฉียบของจันทรา
แสงสีที่เกิดจากพลุ
มนุษย์ผู้สนุกกับสิ่งสมมติ
ไม่เคยได้ยินอะไรเลย ไม่เคยได้ยิน

คำตอบบางประการปรากฎแผ่ผ่องรอบรัศมีจันทร์
ละอองดาวหวิวว่อนบางคำถามไปติดที่เขาช่องกระจก
หยาดละอองฝนโปรยเข็มปริศนา
และแห้งเหือดบนหาดในรุ่งเช้า
การละครสมมติในจินตนาการของลิงถูกชิงไปในความฝันของกระจก
คำถามคำตอบสะท้อนประสานซึ่งกันที่เส้นขอบฟ้ายามราตรี

สายลมละเมอหาสุสานสมมติในจิตวิญญาณที่ไร้วัฏฏะ

มรกต ช.
ประจวบฯ
11 พฤศจิ 54

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s