จรรโลงอนันต์ ในบันทึกสายน้ำ (๖)

คราบรัศมีดวงจันทราเลือดเปื้อนนภาทมิฬ
ไหลกระทบสะท้อนคลื่นระบายคราบเกาะกรังผืนผิวสมุทร
แสงแสดอ่อนยามแรกจันทราปรากฏเหนือเส้นขอบฟ้า
ครานี้คราแรกที่ตาต่อประสานปรากฎจดจ่อครรภ์จันทรา
เคลื่อนตำแหน่งเล่นแสงสีบนแนวคลื่นมรสุม
พร้อมแผ่คราบรังสีทีละน้อยจนกระจ่างฟ้า
ดาวประจำเมืองชำเลืองเหลือบอยู่เป็นแสงเหนือเชื้อเชิญ
แสงเขียวจ้าสุดสายตาจากเรือตกหมึกลอยลำไม่ไหวติง
คลื่นสมุทรบรรเลงโถมทำนองตีกระทบขุนเขากล่อมดวงเอกแห่งราตรี

สายลมอพยพมาจมเป็นส่วนหนึ่งบนหาดทราย
เพื่อพร่ำวอนเทพเบื้องฟ้า ไถ่ถามหาตัวตน
สถานะเพียงพเนจรระบำดนตรีแผ่วไหว
มิมีสีเพื่อระบายความงามบนฟากฟ้า แผ่นดินหรือผืนสมุทร
ครั้นไร้ซึ่งลม ไร้คลื่น คราบเหลืองแผ่กว้างไปทั่วนภา
กลายเป็นเพียงสัญญาณอุกาฟ้าเหลืองปรากฎการณ์พายุสลาตัน
มิอาจจมอยู่ในสุสานแห่งอัตตาวัฏฏะ

รุ่งเช้าในที่พำนักชบาแก้วห่างจากชายทะเลไม่ไกลนัก
ประหลาดสงัดปราศจากสำเนียงคลื่น
รอบตัวแน่นิ่งผ่าวแผ่บรรยากาศบ้าน
นอกบานหน้าต่างเผยนภาเทาอ่อน
แลดูโรยแรง เมฆาปวกเปียกละลายไร้สีสัน
ไร้ลมประโลมไล้กายา
วิหคว่อนอิสระเหนือมหาสมุทรที่ไร้กระแสลม

หยาดฝนทยอยตกลงฉ่ำผืนดินโดยนุ่มนวล
เสียงนั้นเร่งเร้าจังหวะบทกวี
สะเก็ดฝนแยงมุ้งลวดกระทบแขนเย็นสบาย
เจ้าหมาน้อยเดินขึ้นบันไดหนีฝนมาหาแขกหน้าใหม่
ฉันนั่งเก้าอี้ไม้บนพื้นไม้ในวันที่ไร้เที่ยงวัน
แต่ใจมิเคยได้เกษียณอนันต์
เพราะอนาคตจำต้องกลับเกาะกิเลสที่ไร้เดือนไร้ดาวกลิ่นคาวทะเล ไร้เสียงคลื่นสมุทรคลุมโสต 

ไร้เส้นขอบฟ้า

มรกต ช.
บ้านชบาแก้ว ประจวบฯ
12 พฤศจิ 54

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s