ปีกแห่งบุปผชาติ

 

เจ้าบินท่ามประกายแดด

สะท้อนปีกเงาเป็นรัศมีงาม

ใจกลางสวนดอกไม้หลากสี

เจ้าเลือกดอกใดกัน

นั่นทำให้ข้านั้นสับสน

ดอกแล้วดอกเล่า

เจ้าดื่มเกสรชุ่มฉ่ำ

อันข้านั้นขอบคุณ

เมื่อเจ้าพักเกาะ

ให้ข้าแลประจักษ์ซึ่ง

ปีกแห่งบุปผชาติสยาย

ลำพังเจ้าเป็นดั่งราตรี

ให้หมู่ดาวแห่งสรรพชีวิตเปล่งประกาย

แลลงสายธารา

จันทราสะท้อนเงาสรรเสริญ

กาลเวลาดูดกลืนความทรงจำ

กลางสวนนั้นคือความทรมาน

ปีกแห่งบุปผชาติสลาย

ขอบคุณราตรี

ให้ข้าได้มืดบอด

ร่ำไห้ล่องไหลไปกับธารา

ที่ไหลสู่หุบเหวนิรันดร์

มรกต ช.

19 เม.ย. 55

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s