ไม่หวั่นหวังวิกล (๑๓)

 

ลึกล่วงภายในดวงตาของหญิงสาวคนนั้น แอ่งน้ำตาแห่งความระทมยังนองเน่าไม่ระเหิดระเหยไป นอกจากนั้นข้าพบอารมณ์อันปวดร้าวภายใต้ริมฝีปากซึ่งเธอที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยถ้อยคำ คำผรุสวาทอัดอั้นอยู่ตรงลิ้นที่แข็งชืด ดวงตาของเธอที่เคยเป็นประกายดั่งดวงดาราระยิบระยับเปี่ยมความหวังในราตรีแห่งจินตนาการ บัดนี้กลายเป็นหินที่ไม่อาจสะท้อนประกายงดงามใดๆ ทั้งยังมิสามารถเดือดดาลดั่งไฟโกรธา ในเสี้ยวความคิดของเธอยังเตือนสติอันน้อยนิดให้มองไปยังผืนน้ำที่ยังสามารถสะท้อนแสงงามละมุน เธอเห็นประกายบนสายธารา เช่นกัน ข้าอาจจะพยายามมองหาประกายบนดวงตาของเธอบ้าง แต่หากจะต้องมองไปยังผืนน้ำที่กระเพื่อมระเรื่อยเอื่อยอ่อน

เธออาจต้องการรู้ว่าจะถามคำถามใดกัน ที่จะสามารถได้คำตอบแห่งชีวิต ข้าพยายามหาคำตอบว่าจะต้องตั้งคำถามอย่างไร เพื่อจะได้บอกเธอว่าคำถามนั้นถามว่าอะไร ข้าพบว่าในหนังสือเรื่องคำสารภาพของตอลสตอย จะมีคำที่เข้าข่ายว่า ยังไงก็ไม่ใช่คำตอบอยู่เกือบทุกหน้า ข้าเกิดความรู้สึกนึกขำที่มนุษย์สามารถเขียนเรื่องที่ตัวเองไม่รู้ หรือไม่สามารถหาคำตอบได้เป็นเล่ม

ข้าจะอ่านหนังสือคำสารภาพของข้าให้คนทั้งโลกฟัง โอ้ย แต่พวกมันทุกคนก็เอามือป้องหูไม่ฟังกัน แม้แต่ตอลสตอยก็ยังเอาแต่อ่่านหนังสือคำสารภาพของตัวเองโดยไม่สนใจข้า เอาละ ข้าจะสารภาพเลยแล้วกัน ข้ารู้สึกผิดและเสียใจเสมอ เวลาที่ข้าไม่ได้ตั้งใจจะผิดคำสัญญา มีใครบ้างไหม จะสารภาพคำๆเดียวกันกับข้า ข้าก็จะบอกว่า ข้ารอคำสารภาพของพวกท่านอยู่

หญิงสาวคนนั้นปิดหนังสือลง เธอหัวเราะจนแก้มแดงก่ำ เหงื่อออกอาบผมเธอ ข้าหยิบหนังสือกลับคืนมาหลังจากที่ให้เธอพิสูจน์ตามที่ข้าบอกให้สุ่มเปิดหนังสือคำสารภาพของตอลสตอย แล้วจะพบว่าตอลสตอยมักจะเขียนเหมือนไม่ได้คำตอบอะไรสักอย่างจากการเขียนหนังสือเล่มนั้น แต่นั่นละข้าคิดว่าถูกแล้วที่หนังสือต้องออกมาในแนวทางนี้ เป็นคำสารภาพที่บริสุทธิ์ใจจากศิลปินนักเขียนคนหนึ่ง

แต่คำสารภาพคือการกลบเกลื่อนอดีตที่พลาดพลั้ง ศาสดาทุกองค์ต่างมีคำสารภาพในคัมภีร์ที่บัญญัติไว้

ลึกล่วงภายในดวงตาของหญิงสาว เธอซ่อนความรู้สึกรักไว้ที่ต่อมสารภาพ เธอซ่อนมันไว้ที่เบื้องลึกของหัวใจ จนความรู้สึกรักนี้ได้ตกไปที่เหวลึกสุดห้วงหัวใจ ความมืดมิดได้ปกคลุมกระทั่งสภาพจิตใจหม่นหมอง ประกายที่ฉายบนดวงตาของเธอดับลง 

จักรวาลซ่อนคำสารภาพไว้ที่ใดกัน หรือตกไปในห้วงหลุมดำที่เครือคลุมไปด้วยกาลเวลาที่ทับถม หรือจักรวาลซ่อนคำสารภาพไว้ที่กลางใจของมนุษย์ หรือศาสดาไหน หรือที่หมาตายข้างถนน หรือคำหาเสียงของนักการเมือง หรือที่ตัวอักษรภาษาเขมร หรือที่ห้วงพุทโธ หรือเม็ดฝนที่กำลังจะถึงพื้นอีกหนึ่งมิลลิเมตร หรือที่หลืบของสมองเด็กพิการซ้ำซ้อน หรือที่เศษอาหารที่ยังเลอะปากของนกกระจอก หรือที่ถ้อยคำโทรจิต หรือที่ริมฝีปากของโมนาลิซ่า หรือที่เคเดนซ์จุดที่สิบเอ็ดในซิมโฟนีหมายเลขสี่ท่อนที่หนึ่งของมาห์เลอร์ หรือที่ความทรงจำในอดีตของเด็กขอทานบนสะพานลอย หรืออยู่ในลึกล่วงดวงตาของหญิงสาวที่เคยเป็นประกาย

มนุษย์ไม่เคยรักจักรวาล แต่ก็ไม่มีเหตุผลใดที่ต้องรักจักรวาล เช่นเดียวกับที่จักรวาลไม่เคยรับรู้ว่าข้ามีตัวตนอยู่ มนุษย์ต้องการหาคำตอบจึงพยายามหาทางออก ทางออกจึงเป็นสิ่งนามธรรมซึ่งอยู่รอบตัวเรา นอกผิวหนัง นอกโลก นอกจักรวาล ก็ยังมีนามธรรมครอบคลุมเราไม่จบสิ้น มนุษย์จึงเดินทางไปสู่วิกฤตทางความคิด และระเบิดออกมาเป็นความจำเจชืดชาของวงจรชีวิต

เป็นสองฟากฝั่งพร่าสะพรึง ท่ามกลางแม่น้ำแห่งอดีตซึ่งแสงจันทร์ฉาบแสงหรี่ล้าจับต้องวารีไร้เรี่ยวแรง โปรยเงาดวงดาวร่วงโรยสู่ฟากฝั่งทั้งสอง ซึ่งจะล่วงลาลับละลายไปในราตรี ร่างไร้วิญญาณของข้าล่องตามลำน้ำ จิตวิญญาณของข้ารออยู่ที่จุดกำเนิดแห่งอดีต คือการกำเนิดแรกของการมีผัสสะ ฟากฝั่งทั้งสองคู่ขนานความเจ็บช้ำไว้ตลอดสาย

ปาดสีชาดลงบนกำแพงตระหง่าน จิตรกรเพ่งพินิจทะลวงล้ำ กลับวาดราดเป็นท้องฟ้า สักพักหนึ่งวาดราดเป็นสีดำจักรวาล แล้วราดสีขาว หลังจากนั้นปาดคอตนเป็นเลือดหลั่งลงบนภาพสีขาว จิตรกรนอกกำแพงผสมเลือดกับสีขาว ผสมสีชีวิตและจินตนาการ ผู้เฝ้ามองรอบสรรพสิ่ง กำลังเฝ้ามองปรัชญาของจิตรกรทั้งสอง ภายใต้จักรวาลสีดำที่ครอบงำนักคิด

ลึกล่วงภายในดวงตาของหญิงสาว ข้าขอบรรเลงบทเพลงให้นางสารภาพความรักของนางออกมา เพื่อบ่อน้ำตาจะฉ่ำชุ่มใสสะอ้าน เพื่อน้ำตาที่นางร้องร่ำออกมาซึ่งความรักนั้นได้หล่อเลี้ยงให้ดวงตาของนางเป็นประกายงดงาม ข้าขอสารภาพว่าความสุขของข้าจะเป็นจริง หากนางร่ำร้องไปตลอดกาล นางจะเป็นแม่พระธรณีที่ใหญ่ยิ่งไปตลอดกาล แม้ข้าจะตายจากไป ข้าจะเกิดมาใหม่เพื่อไปว่ายน้ำในมหาสมุทรน้ำตาแห่งความรัก ข้าจะว่ายจนกว่าจะตายแล้วไปเกิดใหม่อีกรอบเพื่อกลับมาว่ายน้ำในมหาสมุทรน้ำตาแห่งความรักนี้อีกตลอดนิรันดร์กาล

ลึกล่วงภายในราตรีมีหญิงสาว และลึกล่วงภายในหญิงสาวมีราตรี จิตรกรมิอาจวาดภาพหญิงสาวในราตรี หากแต่จะวาดขึ้นในจินตนาการ แต่หากจิตรกรไม่รู้จักราตรีเที่ยงแท้ ก็ไม่รู้จักหญิงสาวเที่ยงแท้

ลึกล่วงภายในจักรวาลท่านเห็นอะไรหรือ

พวกท่านเห็นตัวตนในจักรวาลหรือไม่ หรือถ้าไม่ ท่านเห็นอะไรอื่น

นั่นไงท่านเองอยู่ในจักรวาล 

ลึกล่วงภายในตัวท่าน ท่านเห็นอะไรบ้าง

หรือถ้าท่านไม่เห็นอะไรเลย

เราคืออะไรในจักรวาล

 

หรือเรากลับเห็นจักรวาลในตัวตน 

 

ท่านเข้าใจหรือยังว่า มนุษย์ไม่เคยรักจักรวาล มนุษย์หรือจักรวาลกันแน่ที่ซ่อนคำสารภาพ 

 

ลึกล่วงภายในดวงตาของหญิงสาว เธอซ่อนความรู้สึกรักไว้ที่ต่อมสารภาพ เธอซ่อนมันไว้ที่เบื้องลึกของหัวใจ จนความรู้สึกรักนี้ได้ตกไปที่เหวลึกสุดห้วงหัวใจ ความมืดมิดได้ปกคลุมกระทั่งสภาพจิตใจหม่นหมอง ประกายที่ฉายบนดวงตาของเธอดับลง 

ลึกล่วงภายในดวงตาของหญิงสาวคนนั้น แอ่งน้ำตาแห่งความระทมยังนองเน่าไม่ระเหิดระเหยไป นอกจากนั้นข้าพบอารมณ์อันปวดร้าวภายใต้ริมฝีปากซึ่งเธอที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยถ้อยคำ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s