ไม่หวั่นหวังวิกล (๑๘)

ยังมิได้หลับไหล มิอาจสื่อสาร ได้เพียงครุ่นคิดอยู่อย่างเดียวดายภายใต้ร่างกายที่มิอาจควบคุมได้อีก ขอได้ไหมให้ได้บอกกล่าวแก่โลกอันโหดร้าย โลกภายใต้ความมืดมิดย่างกรายสู่หัวใจที่ยังอับชื้น ความทรงจำทั้งหลายไหวเวียนอยู่ในสมองที่ว้าวุ่น เสียงแล้วเสียงเล่า ยินเสียงลึกลับมากมายแทรกจิต ทั้งอดีตและความหวังที่ปะปน เสียงในใจอื้ออึง เสียงในใจอื้ออึง ดังไหวลั่นอินทรีย์ มิอาจขยับทุกระบบเหมือนโดนผีอำ ใจยังสู้สุดกำลัง โต้ตอบสื่อสารกับจิตตนเอง ช่วงเวลาแห่งการอยู่นิ่งกับตัวเอง จับจิตจดจ่อให้นิ่ง ไม่ต้องตอบสนอง ดั่งไร้ชีวิต ไร้ค่า ดินแดนใดเล่าที่จะมาเยือน

กระดาษใบนั้น อ่านให้ฟังหน่อยสิ ที่เขียนไว้ว่า ใช่แล้ว ชีวิตเป็นเช่นนี้ บนโลกที่พวกท่านเรียกว่าโหดร้ายนั้น ไม่มีสิ่งใดจริงแท้ พูดให้ฟังหน่อยสิว่า เข้าใจทุกท่าน และรู้จักธรรมชาติแล้ว บอกสิว่าได้โอบกอดบุคคลที่รักแล้วทุกคน และทุกคนรับรู้แล้ว ไม่ต้องมีคำพูดสุดท้ายสำหรับโลกใบนี้หรอก เพราะเราต่างเข้าอกเข้าใจ ธรรมชาติและเราหลอมรวมกันมาตั้งนานแล้ว
จงอ่านสิ่งที่ข้าเคยเขียน รับรู้ว่าข้าเป็นเช่นไร กับโลกใบนี้

งานวิดีโอมินิมอลทดลองเบื้องหน้า ข้ามิอาจจับต้องด้วยความรู้สึกใด มองอย่างฉาบฉวย แลดูเรียบน่าเบื่อ แต่ทันทีที่มีกิจกรรมเคลื่อนไหวต่่างๆในพื้นที่เดียวกัน หญิงสาวในพิพิธภัณฑ์ทำให้ความรู้สึกหลงใหลของข้าซับซ้อนขึ้น ประติมากรรมผลงาน ‘เจ้าที่’ จากญี่ปุ่นของอะซูโกะ นากามูระ ทำให้ข้าเข้าใจความซับซ้อนนี้ด้วยความทรมาน

ยามที่ข้าหลงรัก ข้ามักเบือนหน้าหนีและลอบดูนางอยู่ห่างๆ ข้าจึงไม่รู้จักใบหน้าของหญิงสาว ภาพของเธอจึงเป็นภาพรางๆในความทรงจำ ความรู้สึกที่นางเข้ามานั่งใกล้ๆในขณะที่ข้ากำลังมองดูงานศิลปะเบื้องหน้า เธอขโมยภวังค์แห่งศิลปะไปจากข้าสิ้น ไร้การสนทนา เธอมิได้เอามือป้องตาข้า เธอมิได้หยิบยื่นความงามมาให้ เธอทำให้ความน่าจะเป็นเหลือเพียงหนึ่งเท่านั้น นั่นคือข้าจะจำเธอได้แค่เพียงรางๆ

ขณะที่เธอลุกไป ศิลปะเข้ามาแทนที่ภาพเบื้องหน้าและบรรยากาศโดยรอบอีกครั้ง และนั่นทำให้ข้าต้องคอยลอบดูนางอยู่ห่างๆ องค์ประกอบที่พร่าเลือนของงานศิลปะ หญิงสาว และตัวข้า ผลงาน ‘เจ้าที่’ ยังคงทำให้ข้าตื่นเต้นกับองค์ประกอบไม่รางเลือน

หากเธอคือหญิงในวิดีโอมินิมอลทดลอง ข้าคงจำเป็นที่จะต้องขอ ‘เจ้าที่’ ขอข้าแยกร่างวิญญาณเข้าไปในวิดีโอทดลองนี้ชั่วคราว เพราะข้ากลัววัฏจักร ข้าจะเป็นนักผู้เฝ้ามองที่เปี่ยมด้วยศิลปะ ข้าจะเข้าไปในเขาวงกตของความเรียบง่ายในงานมินิมอล

แด่ความสุขสันต์ของจิตใจอันขุ่นมัวที่เริงระบำอยู่ภายใต้เงาสลัวแห่งมนุษย์ โอตีนอันร้อนเร่าของสัตว์ร้าย พวกท่านต้องระทมอยู่ภายใต้พังผืดเน่าเหม็นซึ่งสั่งสมจิตใจที่เหยียดหยามสิ่งสร้างแห่งกาลเวลา เหล่ามนุษย์ผู้ถูกย่ำยีเอ๋ย ห่วงกรรมที่คล้องเป็นโซ่ตรวนชะตากรรม ที่ตีนของท่านถูกยึดพังผืดเน่าเหม็น ความรักในหมู่พวกท่านร้องบทเพลงและร่วมเต้นรำเพื่อปลดโซ่ตรวนนั้น เพื่อให้ท่านได้เป็นอิสระ

โอ แด่ที่พักแรมของท่าน เราจะเฉลิมฉลองด้วยแชมเปญเคล้าด้วยรสชาติของการกดขี่ เราเดินทางสู่ห้องหับซึ่งถูกจัดเตรียมไว้ และร่วมหลับนอนกับเงาสลัวของความไม่จริงใจ และหลับลงบนหมอนขนมัจจุราชผู้นำพาเราไปสู่ฝันที่เคว้งอยู่บนความหวาดระแวง ข้าตื่นนอนพร้อมรับประทานเศษอาหารที่เหลือจากขี้ฟันของผู้เจริญอุดม ดื่มหยดน้ำลายที่พุ่งพราดออกมาจากปากโสมมของผู้เหยียดหยาม ยามที่ข้าต้องระบำเฉิดฉายแด่ผู้มาจากดินแดนตะวันตก โอ มหาสมุทร และเสียงโหวกเหวกจากต้นมะพร้าว จงพัดคลื่นซัดสู่หาดทราย ให้ข้าได้บรรเลงต่อเจ้าเถิด ดวงจันทร์ที่ทอแสงเพียงนิด โปรดระยิบระยับเป็นประกายให้แก่พวกข้าซึ่งเริงระบำบรรเลงดนตรี ผู้รับใช้สายลมที่ชโลมกาย ขอพวกท่านจงดูเถิด บนเวทีอันเปรียบได้กับลิ้นที่ยื่นออกมาจากปากผู้เป็นเจ้าถิ่น กับน้ำลายเหนียวไหลย้อยมีแสงสีสันแห่งความเห็นแก่ตัวสาดเข้าไปบาดตา กลองสะบัดชัยตีเร่งเร้าเรียกแขกผู้ร่ำรวยออกมา ร่วมนับถอยหลังปีใหม่ที่มีไม่สิ้นสุด ใช่แล้ว ความโสมมมิได้มลายหายไปออกจากโลกด้วยการนับถอยหลังสี่ สาม สอง หนึ่ง พลุพุ่งลอยสู่ท้องฟ้า ท้องฟ้าที่ข้าคิดว่าคงจะขยาดเสียงและแสงที่ไม่ได้สานมิตรภาพ เพราะมันไม่เคยร่วมประสานและไม่ได้เข้าใจความสุขในรูปแบบมนุษย์ ละครใดเล่าที่หาดทรายจะเข้าใจ การแสดงใดเล่าที่ดวงจันทร์จะรับรู้ โอ ละครแด่ผู้ลากมากดี เหล่าข้าได้แต่งแต้มสีสันให้ชีวิตท่าน ด้วยไวน์จากเพลงมาสเคอเรต การเฉลิมฉลองหน้ากากส่งท้ายปี หน้ากากที่เราใช้แสดงอวจนะภาษาหลอกล่อ มาเถิด ชื่นชมยินดี อารยธรรมมนุษย์ และที่พักแรมของท่าน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s