ข้าชื่อ…..

image

อุจจาระแห่งพิพิธภัณฑ์ศิลปะยุคใหม่
ข้าได้ยินเสียงโหยหวนของงานใหม่
ตะโกนหวีดลั่น
ตัณหากระโจนคลั่ง
นั่นไง ข้าเอง ข้าชื่อ…..

เธอหลับใหลอยู่ในความทรงจำ
ในฤดูหนาวของยุคโรแมนติค
ใบไม้ใบสุดท้ายแห่งความหวังร่วง
ลงบนศพของกวี Wilhelm Müller

“ราตรีสวัสดิ์”
ผีเสื้อหุบปีกพร้อมใบไม้แห่งความหวัง
จินตนาการของมนุษย์กลายพันธุ์
ดวงตาทั้งสองกระดอน
นั่นไง ของข้า ของข้า…..

เธอหลับใหลอยู่ในความทรงจำ
ตู้ศพทั้งหลายบนรถไฟขบวนยาว
วิ่งขนานกับลำธารแห่งความรัก
ไปสู่นิรันดรภาพ

“อรุณสวัสดิ์”
ดวงอาทิตย์สีแดงฉาน
ศิลปินหน้าใหม่ ณ ชานชาลา ‘นิรันดรภาพ’
วิ่งกรูกันเข้าไปชำแหละ
นั่นไง ของของข้า ของข้า

นั่นไง ข้าเอง ข้าชื่อ…..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s