บ่วงเชือกจากดวงจันทร์



​บ่วงเชือกจากดวงจันทร์
วิญญาณทุกข์หลังความตาย

ไม่เคยสนทนา

แน่นอน ไม่มีหลุมฝังศพ

เขามาคนเดียว ไม่ต้องการให้ใครฝัง
เพราะความรู้สึกมีชีวิต,

ความรักและความฝันในชีวิต

ถูกฝังทั้งเป็นอยู่ในโลกแห่งความจริง

เขาจึงมาที่นี่คนเดียว ไม่ต้องการให้ใครฝัง
รองเท้าของเขา

ให้คนอื่นใส่,
น้ำตาของเขา

เขากลืนลงไปพร้อมกับบทสนทนากับตัวเอง
รสชาติอันจืดชืด

ดอก-

ไม้

กินหัว
ศิลปะ

ทิ่มแทง

และเคี้ยวเขา

อย่างไร้อารมณ์
แสงนั้นนำทาง

เงาที่ทอดในความมืดมิด,

เป็นบ่วงเชือก

ให้ดวง

จันทร์

กลืนวิญญาณ
เขาจะห้อยโตงเตง

อยู่บนท้องฟ้าอันมืดมิด

ไร้แสงดาว,

เมื่อสิ้นแสง

เขาก็ร่วงลงมา
จุมพิต

ป่่าแห่งความตาย

จุมพิต 

อย่างหนักหน่วง
เขาจึงมาที่นี่คนเดียว

เพื่อรัก

รักป่่า

ป่าแห่ง

ความตาย
รักใหม่ของเขา

รัก

ความตาย

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s